رفرنس دهی به روش ونکوور (فارسی و انگلیسی)

رفرنس دهی به روش ونکوور

ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻭ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺻﺤﻴﺢ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻭ ﻣﺘﻮﻥ، ﻛﺎﺭﻱ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺍﺳﺖ. ﺍﻃﻼﻉ ﺍﺯ ﻛﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻛﺎﺭﻱ ﻭ ﺍﺗﻼﻑ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻭ ﻭﻗﺖ ﻣﻲ ﻛﺎﻫﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻭ ﻣﺴﻴﺮ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎﻱ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﻣﺘﻌﺪﺩﻱ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻭ ﻣﻜﺎﻥ ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺍﻛﺜﺮﻳﺖ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺍﺯ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﻭﻧﻜﻮﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

 

ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﻭﻧﻜﻮوﺭ

ﮔﺮﻭﻩ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺍﺯ ﺳﺮﺩﺑﻴﺮﺍﻥ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1978 ﺩﺭ ﻭﻧﻜﻮﺭ ﮔﺮﺩ ﻫﻢ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﻣﺸﺨﺼﻲ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﻓﺮﻣﺖ ﻣﻘﺎﻻﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺠﻼﺕ ﺍﺭﺳﺎﻝ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺗﺪﻭﻳﻦ ﻭ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﮔﺮﻭﻩ ﻭﻧﻜﻮﺭ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ. ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻫﺎﻱ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻗﺒﻼ ًﺗﻮﺳﻂ
National library of medicine ﻛﻪ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ 1979 ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.

ﮔﺮﻭﻩ ﻭﻧﻜﻮﺭ ﺑﻪ ﻛﻤﻴﺘﻪ ﺳﺮﺩﺑﻴﺮﺍﻥ ژﻭﺭﻧﺎﻝ ﻫﺎﻱ ﭘﺰﺷﻜﻲ )International committee of medical Journal Editors (ICMJE ﺑﺴﻂ ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺳﺎﻝ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﮔﺮﺩﻫﻤﺎﻳﻲ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﻪ ﺗﺪﺭﻳﺞ ﻣﺴﺎﻳﻞ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ ﻧﺸﺮ ﻣﻘﺎﻻ ﺕ ﺩﺭ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﺪﻧﻈﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺻﻮﻟﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺑﻪ ﺛﺒﺖ ﺭﺳﺎﻧﺪﻧﺪ. ﺍﻳﻦ ﻛﻤﻴﺘﻪ ﺗﺎ ﻛﻨﻮﻥ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭﺍﺕ ﻣﺘﻌﺪﺩﻱ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻣﻠﺰﻭﻣﺎﺕ ﻳﻜﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﭼﺎپ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺩﺭ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻠﻮﻡ ﺯﻳﺴﺘﻲ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺑﻪ ﭼﺎپ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻠﺰﻭﻣﺎﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1997 ﻭ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1999 ﻭ 2000 ﻣﺠﺪﺩﺍً ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﮔﺮﺩﻳﺪ.

ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 2003 ﺍﻳﻦ ﻛﻤﻴﺘﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺴﺘﻨﺪﺍﺕ ﺭﺍ ﻣﺠﺪﺩﺍ ًﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻭ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻛﺮﺩ. ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺼﻮﺑﺎﺕ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 2005 ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﻭﻧﻜﻮﺭ ﻟﻴﺴﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ. ﻧﺎﻡ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ index medicus ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺨﻔﻒ ﻫﺮ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﻟﻴﺴﺖ National library of Medicine ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ؛ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﺑﻪ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻭﻧﻜﻮﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺠﻼﺕ ﻓﺮﻣﺖ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﮔﺎﻫﻲ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ، ﻣﺜﻼ ًﺩﺭ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺠﻼﺕ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﺎﻣﻞ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻣﺜﻞ 502-509 ، ﻭ ﺑﺮﺧﻲ ﻋﺪﺩ ﺩﻭﻡ ﻛﺎﻣﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩ ﻣﺜﻞ 502-9، ﻭ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺠﻼﺕ ﺩﺭ ﻧﻘﻄﻪ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﻫﺎ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭ ﺵ ﺷﻤﺎﺭ ﻩ ﻣﻨﺎﺑ ﻊ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ

ﺩﺭ ﻣﺪﻝ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﻭﻧﻜﻮﺭ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻛﺜﺮ ژﻭﺭﻧﺎﻝ ﻫﺎﻱ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺎﻻﻧﻮﻳﺲ (Superscript) ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻣﺜﻞ:

It is impossible to record a stable maxillomandibular relationship in patients with remporomandibular   disfunction1.

ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﻴﺴﺘﻢ: ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻛﺎﻣﺎ (،) ﻳﺎ ﻧﻘﻄﻪ (.) ﻳﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻛﻮﻟﻮﻥ (,) ﻭ ﺳﻤﻲ ﻛﻮﻟﻮﻥ (؛) ﻣﻲ ﺁﻳﻨﺪ.

ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ. ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺩﺭ ﺩﻭ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺯ ﻣﺘﻦ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺍﺻﻠﻲ ﻣﺠﺪﺩﺍ ً

ﺫﻛﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻱ ﺑﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻴﺴﺖ.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺩﻭ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﻚ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺪﻧﻈﺮ ﺍﺳﺖ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺩﺭ ﺟﻠﻮﻱ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ ﻣﺜﻞ:

 … There is strong evidence of benefit in elderly patients 12, 13

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﻚ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ ﺩﺭ ﺟﻠﻮﻱ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺤﺪﻭﺩﺓ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻣﺜﻞ:

… 12-14 There is strong evidence of benefit in elderly patients

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺗﺮﻛﻴﺒﻲ ﺍﺯ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻫﺎﻱ ﻣﺘﻮﺍﻟﻲ ﻭ ﻏﻴﺮﻣﺘﻮﺍﻟﻲ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﻱ ﻣﺘﻦ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻣﻨﻔﺮﺩ ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩﺓ ﺳﺎﻳﺮ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻫﺎ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻣﺜﻞ:

… 14-There is strong evidence of benefit in elderly patients 10, 12

ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻟﻴﺴﺖ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﻱ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻳﺎ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ  

ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺷﻮﻧﺪ.

ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺯﻳﺮﻧﻮﻳﺲ ﺷﻜﻞ ﻫﺎ ﻳﺎ ﺟﺪﺍﻭﻝ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺟﺪﻭﻝ ﻳﺎ ﺷﻜﻞ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪﻩ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺷﻮﻧﺪ.

ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻫﺎ ﻱ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ

ﮔﺎﻫﻲ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﻱ ﺑﻪ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻫﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺷﻤﺎ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻲ ﺩﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﻨﺒﻊ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻤﺎ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﭘﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﺪﻫﻴﺪ. ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺎﻣﻼ ًﻣﺸﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﻳﺪ. ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻡ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ ﺭﺍ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﻭﻟﻲ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ: [ﻣﻨﺒﻊ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ] : ﺩﺭ [ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻭﻟﻴﻪ]

ﻣﺜﺎﻝ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ:

 There is strong evidence of benefit in elderly patients 12, …

ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ ﻓﻮﻕ:

Johnson VA, Brun-Vezicnet F. Update of the drug resistance mutations is HIV-1. top HIV Med 2005;

13: 125-31. In: Deeks SG. Antiretviral treatment of HIV infected adults. BMJ 2006; 332: 1489-93.

طﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ :

ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺠﻠﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻣﺪﻟﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﺪﻻﻳﻦ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺨﻔﻒ (abraviate )  ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺷﻮﺩ. ﻟﻴﺴﺖ ژﻭﺭﻧﺎﻝ ﻫﺎ ﺩﺭ (Medline)

Index Medics ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ:

نام 6 نویسنده اول در ابتدا نوشته می شود و چنانچه تعداد نویسندگان از این بیشتر باشد کلمه et al آورده می شود

1- Halpten SD, Ubel PA, Caplan AL, Marion DW, Palmer AM, Schiding JK, et al. Regulation of interstitial excitatory amino acid concentrations after cortical contusion injury. Brain Res 2002; 935 (1-2): 40-6.

ﺩﺭ ﻣﺠﻼﺗﻲ ﻛﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﺟﻠﺪﻫﺎﻱ ﻣﺠﻠﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻭ ﻣﺘﻮﺍﻟﻲ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﺎﻩ ﻭ ﺷﻤﺎﺭﻩ issue  ﺭﺍ ﺣﺬﻑ ﻧﻤﻮﺩ. (ﺍﻛﺜﺮ ﻣﺠﻼﺕ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﭼﺎپ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ)

ﻣﺜﺎﻝ:

Halpern SD, Ubel PA, Caplan AL. Solid-organ transplantation in HIV – infected patients. N Engl J Med 2002; 284-7.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﻣﺠﻠﻪ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﺎﻩ ﻭ ﺷﻤﺎﺭﻩ issue  ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻣﺜﻞ:

Halpern SD, Ubel PA, caplan AL. Solid – organ trans plantation in HIV infected patients. N Engl J Med 2002 Jul 25; 347(4): 284-7.

ﻧﻮﻉ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﻻﺯﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺫﻛﺮ ﻧﻤﻮﺩ ﻣﺜﻼً: ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﻱ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻧﺎﻣﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﭼﺎپ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﻣﺠﻠﻪ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ.

Enzenberger W, Fischer PA. Metronome in parkinson’s disease [letter]. Lancet 1996; 347:1337.

Petretz B, Bimstein E. Periodontal status in childhood and earlyadolescence. [ Abstract]. J Clin Pediatr Dent 1996; 20(3): 229-32.

ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﻣﺤﻞ ﻳﺎ data base ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻲ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺫﻛﺮ ﻧﻤﻮﺩ ﻣﺜﻞ:

Halpern SD, Ubel PA, Caplan AL. Solid – organ trans plantation in HIV-infected patients. N Engl J Med  2002; 347(4): 284-7. Cited in PubMed; PMID /2/40307.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻳﻚ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎ ﺗﺸﻜﻴﻼﺕ (Organization) ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻄﺮﺡ ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﺎﻡ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻣﺜﻞ:

Diabets prevention program research group. Hypertension, insulin and proinsulin in participants with inpared glucose tolerance. J Appl Physion 2002; 40(5): 679-86.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻫﻢ ﺷﺨﺺ ﻭ ﻫﻢ ﻳﻚ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻣﻄﺮﺡ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺜﺎﻝ ﻓﻮﻕ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻛﻪ ﺍﺳﻢ ﺍﺷﺨﺎﺹ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ، ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﺎﻡ ﻫﻴﭻ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻳﺎ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻲ ﺫﻛﺮ ﻧﺸﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻣﺠﻠﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻣﺜﻞ:

 21st  Century heart solution may have a sting in the tail. BMJ 2002; 325 (7357): 184.

ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﻛﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﻌﻤﻮﻻ ًﺩﺭ ﻣﺪﻻﻳﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﭘﺮﺍﻧﺘﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺨﻔﻒ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻱ ﺯﺑﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﻛﻪ ﻣﺠﻠﺪ ﻣﺠﻠﻪ (Volume) ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺿﻤﻴﻤﻪ (Supplement) ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺟﻠﺪ ﻛﻠﻤﻪ Suppl  ﺩﺭ ﭘﺮﺍﻧﺘﺰ ﻳﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻣﺜﻞ:

Gazzard B. British HIV Association guidelines for the treatment of HIV infected adults with antiretroviral  therapy.  HIV Med 2005; 6(Suppl 2): 1-61.

Warner JO, Jones CA, Kilburn SA. Pre natal sensitization in humans. Pediatr Allergy Immunol 2000; 11 Suppl 13: 6-8.

ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﻛﻪ ﺷﻤﺎﺭﻩ issue ﺟﺰء ﺿﻤﻴﻤﻪ ﻣﺠﻠﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻠﻤﻪ Suppl ﭘﺲ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﺭﻩ issue ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺖ:

Glauser TA. Integration clinical trial data into clinical practice. Neurology 2002; 58(12 Suppl 7): 6-12.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺷﻤﺎﺭﻩ volume ﺩﺭ ﺁﺩﺭﺱ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﻲ ﺷﻤﺎﺭﻩ issue ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﺷﻤﺎﺭﻩ issue ﺩﺭ ﭘﺮﺍﻧﺘﺰ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻣﺜﻞ:

 Gonzales JB. Use of tissue conditioners and resilient liners. Dent Clin North AM 1997; (2)249-59.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺷﻤﺎﺭﻩ volume ﻭ ﺷﻤﺎﺭﻩ issue ﻫﻴﭽﻜﺪﺍﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻣﺎﻩ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﻭ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻣﺜﻞ:

Ahrar K. Development of a large animal model for lung tumors. J Vasc Interv Radial 2002 Jun: 1-6.

ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺖ ﺍﻟﻜﺘﺮﻭﻧﻴﻜﻲ 

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻭ ﻳﻚ website ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻭ ﻳﺎﻓﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺁﺩﺭﺱ ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺖ ﭼﺎﭘﻲ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ، ﺁﺩﺭﺱ ﺳﺎﻳﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺻﻔﺤﻪ / ﻭﺏ ﺳﺎﻳﺖ / ﻣﻨﺒﻊ ﻧﻴﺰ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

Joenes DW, Sutow EJ, Graham BS. Influence of plasticizer on soft polymer gelation. J Dent Res 1986; 65(5): 634-42.
Available from: http://bmj. journals.com/cgi/content/full/333/7571/723 (accessed 10 Oct2006).

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻳﻚ ﻓﺎﻳﻞ ﻛﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﻱ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ. ﻧﺎﻡ ﻓﺎﻳﻞ ﻳﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻛﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﻱ، ﺷﻤﺎﺭﻩ version  ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺁﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ:

Hemodynamic III: The ups and downs of hemodynamic [computer program]. Version  2.2. Orlando (FL): Computerized educational systems, 1993.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﻳﻚ Homepage/ website  ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻧﺎﻡ homepage ، ﻣﺤﻞ ﺁﻥ، ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ، ﺗﺎﺭﻳﺦ update ﺳﺎﻳﺖ ﻭ ﺁﺩﺭﺱ ﺳﺎﻳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ:

Cancer – pain. Org [homepage on the Internt]. New York: Association of cancer online Resources, Inc; c  2000-01 [updated 2002 May 16; cited 2002 Jul 9]. Available from: http://www.cancer-pain-org/.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ  ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﺍﺯ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻱ ﺭﺍﺩﻳﻮﻳﻲ ﻳﺎ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻧﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺩﺭ ﮔﻴﻮﻣﻪ ﻭ ﻛﺎﻧﺎﻝ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﭘﺨﺶ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ:

” The world’s first face transplant”, BB C2, 17 Oct 2006.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻣﻄﻠﺒﻲ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳﻤﻴﻨﺎﺭ ﻳﺎ … ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺒﻊ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺘﻦ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ، ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ، ﻧﺎﻡ ﻛﻨﻔﺮﺍﻧﺲ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺁﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ:

Arsenic in Drinking water: An update on the science; Benefite and cost: Hearing Before the subcomm. On Environment. Technology of the House comm.com. on science, 107th cong, 1St sess. (Oct. 4, 2001).

ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻛﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ 

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺷﺨﺺ ﻳﺎ ﺍﺷﺨﺎﺻﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻛﺘﺎﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﺎﻡ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻛﺘﺎﺏ، ﺷﻤﺎﺭ(ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ) ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺍﻭﻟﻴﻦ ed ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ ﻭ ﻧﺎﺷﺮ ﺁﻥ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺳﺖ. (ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﻱ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺩﺭ ﻣﺠﻼﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ).

ﻣﺜﺎﻝ:

Anusavice KJ. Philip’s science of dental materials. 10th ed. Philadelphia: WB sunders; 1996. Kennedy I, Grubb A. Medical law. London: Butterworth; 2000.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻛﺘﺎﺏ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻭﻳﺮﺍﺳﺘﺎﺭ (editor) ﻳﺎ ﻣﺆﻟﻒ (complier) ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻜﻞ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻛﺘﺎﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ

  :ﭘﺲ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻣﺜﻞ:

compiler  ﻳﺎeditorﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻛﻪ ﻛﻠﻤﻪ Johnson CD, Taylor I, editors. Recent advances in surgery. 2nd ed. Edingburg: Churchill living stone;2000.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻓﺼﻠﻲ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻛﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻧﺎﻡ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺁﻥ ﻓﺼﻞ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﺳﭙﺲ ﻛﻠﻤﻪ :in ﻭ ﻧﺎﻡ ﻭﻳﺮﺍﺳﺘﺎﺭ ﻛﺘﺎﺏ، ﺳﭙﺲ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻛﺘﺎﺏ ﻭ ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ، ﻧﺎﺷﺮ، ﺳﺎﻝ ﻭ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺻﻔﺤﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ (ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻧﺸﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﻛﺘﺎﺏ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ).

ﻣﺜﺎﻝ:

Watkins AD, Neuropharmacology. In: Kay AB, Foster JA, editors. Allergy and allergic diseases. 2nd ed. Oxford: Blackwell Science; 1997. P 505- 17.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺣﺎﺻﻞ ﻳﻚ ﻛﻨﻔﺮﺍﻧﺲ ﺑﺎﺷﺪ (conference proceedings) ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﺎپ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﺎﻡ ﻭﻳﺮﺍﺳﺘﺎﺭﺍﻥ، ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ، ﻧﺎﻡ ﻛﻨﻔﺮﺍﻧﺲ، ﺳﺎﻝ ﻭ ﻣﺎﻩ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺁﻥ ﻭ ﻣﺤﻞ ﺁﻥ ﺳﭙﺲ ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ ﻭ ﻧﺎﺷﺮ ﻭ ﺳﺎﻝ ﻧﺸﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻣﺜﺎﻝ:

Kimura J, Shibasaki H, editors. Recent advances in clinical neurophysiology. Proceeding of the 10th International congress of EMG and clinical Neurophysiology; 1995 Oct 15-19; Kyoto, Japan. Amesterdam: Elsevier; 1996.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻛﻨﻔﺮﺍﻧﺲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻛﺘﺎﺑﭽﻪ ﻛﻨﻔﺮﺍﻧﺲ ﺑﻪ ﭼﺎپ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺭﻓﺮﻧﺲ، ﻧﺎﻡ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﻫﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﺳﭙﺲ ﻛﻠﻤﻪ  :In ، ﻧﺎﻡ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﻛﺘﺎﺏ ﻛﻨﻔﺮﺍﻧﺲ ﻭ ﻛﻠﻤﻪ editors ﻭ ﺳﭙﺲ ﻧﺎﻡ ﻛﻨﮕﺮﻩ ﻭ ﺳﺎﻝ ﻭ ﻣﺎﻩ ﺭﻭﺯ ﺁﻥ ﻭ ﻣﺤﻞ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﻛﻨﻔﺮﺍﻧﺲ. ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ، ﻧﺎﺷﺮ، ﺳﺎﻝ ﻭ ﺻﻔﺤﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ.

ﻣﺜﺎﻝ:

Bengtsson S, Solheim BG. Enforcement of data protection in medical informatics. In: Lun KC, Degoulet P, editors. MEDINFO 72. Proceeding of the 7th world congress on Medical informatics; 1992 Sep 6-10;  Geneva, Switzerland. Amsterdam: North- Holland, 1992. P1561-5.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭﺍﺕ ﺩﻭﻟﺘﻲ ﻳﺎ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎﻱ ﺩﻭﻟﺘﻲ ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﺎﻡ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎ ﺩﻭﻟﺖ، ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺘﺸﺮﻩ، ﻣﺤﻞ ﻭ ﺳﺎﻝ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ:

  NHS Executive. Clinical governance: quality in the new NHS. London: Department of Health, 1999.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﻳﻚ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﺎﻡ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮ، ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭ ﺩﺭ ﻛﺮﻭﺷﻪ ﻛﻠﻤﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺷﻬﺮ ﻭ ﻛﺸﻮﺭ ﻭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

Bunker VM. Nutrition in the elderly with particular references to essential trace elements [ dissertation].   Southampton England: univ. Southampton; 1987.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻳﻚ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻟﻐﺖ ﻳﺎ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﺎﻡ ﺩﻳﻜﺸﻨﺮﻱ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻧﺸﺮ، ﻣﺤﻞ ﻭ ﻧﺎﺷﺮ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺁﻥ، ﻛﻠﻤﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭ ﺻﻔﺤﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ:

Dorland’s illustrated medical dictionary. 29th ed. Philadelphia: W.B. Saunders; 2000. Filamin; P 675.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﻧﺎﻡ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﻋﻨﻮﺍﻥ، ﻧﺎﻡ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺳﺎﻝ ﻭ ﻣﺎﻩ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ، ﻗﺴﻤﺖ ﻳﺎ section ﺁﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ

  .(ﻣﻲ ﺷﻮﺩ )ﺳﺘﻮﻥ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻱ ﺩﺭ ﭘﺮﺍﻧﺘﺰ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ

Charter D. Patients die after wrong transplant. The times 2001 Sept 13; Sect. A: 2(Col. 4).

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻧﻘﺸﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺷﻜﻞ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ: ﻧﺎﻡ ﭘﺪﻳﺪﺁﻭﺭﻧﺪﻩ ﻧﻘﺸﻪ ﻭ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺷﻐﻠﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﻧﻮﻉ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻛﺮﻭﺷﻪ ﻛﻠﻤﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ ﻭ ﻧﺎﻡ ﻧﺎﺷﺮ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺁﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ:

Pralt B, Flick P, Vynne C, Cardiographers. Biodiversity hotspots [map]. Washington: Conservation International; 2000.

ﻃﺮﻳﻘﻪ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﺩﺭ ﻓﺎﺭﺳﻲ

ﺩﺭ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﻓﺎﺭﺳﻲ ﻭ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﺍﻋﻢ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﻛﺘﺎﺏ، ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ، ﺑﺮﺧﻲ ﻋﻼﻳﻢ ﺩﺭ ﻣﻜﺎﻥ ﻫﺎﻱ ﺧﺎﺹ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﻣﺜﻼً:

ﻧﻘﻄﻪ 

 ﺍﻟﻒ) ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺳﻢ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ

ﺏ ) ﭘﺲ ﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻛﺘﺎﺏ ﻳﺎ ﻣﻘﺎﻟﻪ

ﺝ ) ﺁﺧﺮ ﻋﺒﺎﺭﺕ

ﻭﻳﺮﮔﻮﻝ

 ﺍﻟﻒ) ﺑﺮﺍﻱ ﺟﺪﺍﻛﺮﺩﻥ ﺍﺟﺰﺍء ﻛﻮﭼﻚ ﺍﺯ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﺜﻼ ًﺍﺳﺎﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﻢ

ﺏ ) ﺩﺭ ﻓﺎﺭﺳﻲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺟﺪﺍﻛﺮﺩﻥ ﻧﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﻭ ﻧﺎﻡ ﻛﻮﭼﻚ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ

ﺳﻤﻲ ﻛﻮﻟﻮﻥ ( ؛ )

ﺑﺮﺍﻱ ﺟﺪﺍ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺟﺰﺍء ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻣﻜﺎﻥ ﻫﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﺜﻞ: ﺍﻟﻒ( ﭘﺲ ﺍﺯ ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﻳﺎ ﻣﻘﺎﻟﻪ

ﺏ ) ﺩﺭ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﻓﺎﺭﺳﻲ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﻛﻮﭼﻚ ﻫﺮ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﻌﺪﻱ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.(ﺩﺭ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﺑﻴﻦ ﻧﺎﻡ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻫﻴﭻ ﻋﻼﻣﺘﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﻲ ﮔﻴﺮﺩ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﻴﻦ ﻧﺎﻡ ﺩﻭ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﻛﺎﻣﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ).

ﺩﻭ ﻧﻘﻄﻪ 

ﺩﺭ ﺳﻪ ﻣﻜﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ:

ﺍﻟﻒ) ﺑﻴﻦ ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ ﻭ ﻧﺎﻡ ﻧﺎﺷﺮ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﻓﺎﺭﺳﻲ ﻭ ﻫﻢ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﻣﺜﻼً:  ﺗﻬﺮﺍﻥ: ﻣﺮﻛﺰ ﻧﺸﺮ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻲ ﻳﺎ St. Louis: Mosby

ﺏ) ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺻﻔﺤﻪ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻓﺎﺭﺳﻲ ﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ

ج ) ﺑﺮﺍﻱ ﺟﺪﺍ ﻛﺮﺩﻥ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻓﺮﻋﻲ ﺍﺯ ﺍﺻﻠﻲ ﻣﺜﻼ .Endocoine disorders: pathophysiology of diabetes mellitus

ﮔﻴﻮﻣﻪ « » : 

ﺩﺭ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻧﻮﻳﺴﻲ ﻓﺎﺭﺳﻲ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﭼﺎپ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻣﺠﻼﺕ، ﻓﺼﻮﻝ ﻛﺘﺎﺏ، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻱ ﺭﺍﺩﻳﻮﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻧﻲ، ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺳﻤﻴﻨﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﮔﺰﺍﺭﺷﺎﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﭼﺎپ ﻧﺸﺪﻩ ﻣﺜﻞ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ، ﺩﺍﺧﻞ ﮔﻴﻮﻣﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ.

ﻣﺜﻞ : ﺭﺍﺳﺘﻲ ﺍﺭﺩﻛﺎﻧﻲ، ﻣﺠﻴﺪ. « ﭘﻴﻮﻧﺪ ﻫﭙﺎﺗﻮﺳﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﺑﺎﻟﻎ ﺩﺭ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﭘﻮﺭﺕ ﻛﺒﺪ ﺧﺮﮔﻮﺵ». ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﺗﺨﺼﺼﻲ ﺟﺮﺍﺣﻲ ﻋﻤﻮﻣﻲ، ﺩﺍﻧﺸﻜﺪﻩ ﭘﺰﺷﻜﻲ، ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ، 1372.

ﺍﻟﻒ) ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺩﺭ ﻓﺎﺭﺳﻲ

ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻛﻪ:

1ـ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﻛﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺗﺎ 3 ﻧﻔﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﺳﻢ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﻔﺮﺍﺕ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻥ ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. 2ـ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﭼﺎپ ﺷﺪﻩ ﻓﺎﺭﺳﻲ ﺩﺭ ﻣﺠﻼﺕ، ﺳﻤﻴﻨﺎﺭﻫﺎ، ﻓﺼﻠﻲ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻛﺘﺎﺏ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﮔﺰﺍﺭﺷﺎﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﭼﺎپ ﻧﺸﺪﻩ ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﮔﻴﻮﻣﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ. ﻣﺜﺎﻝ: ﺟﻤﺸﻴﺪﻱ ﺣﻤﻴﺪﺭﺿﺎ. «ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﮕﺮ». ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻥ، ﺷﻤﺎﺭﻩ (8)6، ﺑﻬﺎﺭ 2 ،1374ـ3.

ﺏ) ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻛﺘﺐ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ

ﻧﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﻧﺎﻡ ﻛﻮﭼﻚ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ. ﻧﺎﻡ ﻛﺘﺎﺏ، ﺗﺮﺟﻤﻪ، ﻧﺎﻡ ﻭ ﻓﺎﻣﻴﻞ ﻣﺘﺮﺟﻢ ﻳﺎ ﻣﺘﺮﺟﻤﻴﻦ، ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ، ﻧﺎﺷﺮ، ﺳﺎﻝ.

1) ﻛﺘﺎﺏ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻳﻚ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ

ﺣﺮﻱ، ﻋﺒﺎﺱ. ﺁﻳﻴﻦ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻧﻮﻳﺴﻲ. ﺗﻬﺮﺍﻥ: ﺩﺑﻴﺮﺧﺎﻧﻪ ﻫﻴﺄﺕ ﺍﻣﻨﺎﻱ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻛﺸﻮﺭ، 1374.  ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺗﺎ ﺳﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺎﻡ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻧﻔﺮ ﺳﻮﻡ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

2) ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻓﺎﻗﺪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ: ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻛﺘﺎﺏ، ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ ﻭ ﻧﺎﺷﺮ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎ ﺷﺮﻛﺖ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺁﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ: ﺍﻃﻠﺲ ﺗﺸﺮﻳﺢ ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ. ﺗﻬﺮﺍﻥ: ﺷﺮﻛﺖ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻳﻲ ﻭ ﻛﺎﺭﺗﻮﮔﺮﺍﻓﻲ ﺍﻳﺮﺍﻥ، 1370.

3) ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎ ﺍﺭﮔﺎﻧﻲ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻛﺘﺎﺏ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻧﺎﻡ ﺁﻥ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻛﺘﺎﺏ، ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ ﻭ ﻧﺎﺷﺮ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

4) ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻳﻚ ﻛﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍ ﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﻣﻌﺮﻓ ﻲ ﺷﻮﺩ ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻧﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﻭ ﺍﺳﻢ ﻛﻮﭼﻚ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺻﻠﻲ، ﻧﺎﻡ ﻛﺘﺎﺏ، ﺗﺮﺟﻤﻪ، ﻧﺎﻡ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﻣﺘﺮﺟﻢ ﻳﺎ ﻣﺘﺮﺟﻤﻴﻦ، ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ ﻭ ﻧﺎﺷﺮ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺁﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﻞ: ﺑﻴﺸﺎﺭﺍ، ﺳﻤﻴﺮ. ﺍﺭﺗﻮﺩﻧﺴﻲ ﺑﻴﺸﺎﺭﺍ. ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺳﻴﺪﺣﻤﻴﺪ ﺭﺍﺟﻲ، ﻋﻠﻲ ﻃﻴﺒﻲ. ﺗﻬﺮﺍﻥ: ﺍﻧﺘﺸﺎﺭﺍﺕ ﺷﺎﻳﺎﻥ ﻧﻤﻮﺩﺍﺭ، 1381. ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻛﺘﺎﺏ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻧﺨﺴﺖ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﭘﺲ ﺍ ﺯﺍﺳﻢ ﻛﺘﺎﺏ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

5) ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺯ ﻛﺘﺎﺏ ﻛﻪ ﺩﺍﺭﺍ ﻱ ﭼﻨﺪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪ ﻩ ﺍﺳ ﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻧﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﻭ ﻧﺎﻡ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻓﺼﻞ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺑﻌﺪ ﻧﺎﻡ ﺁﻥ ﻓﺼﻞ، ﺳﭙﺲ ﻛﻠﻤﻪ ﺩﺭ: ﻭ ﺑﻌﺪ ﻧﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﻭ ﻧﺎﻡ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻛﺘﺎﺏ، ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ ﻭ ﻧﺎﺷﺮ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ: ﺭﺍﺩﻣﻨﺶ، ﺣﺴﻦ. «ﻧﻘﺶ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺩﺭ ﺍﻃﻔﺎﻝ» ﺩﺭ: ﺍﺳﺪﻱ، ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ. ﻃﺐ ﺍﻃﻔﺎﻝ. ﺗﻬﺮﺍﻥ: ﺗﻮﺱ، 1371.

ﺝ) ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ: 

ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻧﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﻱ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ، ﺳﭙﺲ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﮔﻴﻮﻣﻪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻛﻠﻤﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻳﺎ ﺗﺨﺼﺼﻲ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺩﺍﻧﺸﻜﺪﻩ ﻭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺁﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ: ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻲ ﭼﻬﺎﺭﻡ، ﻣﺤﻤﻮﺩ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ. «ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺗﺄﺛﻴﺮ MTAD ﺑﺮ ﺍﺳﺘﺤﻜﺎﻡ ﺑﺎﻧﺪ ﺑﺮﺷﻲ ﺍﺩﻫﺰﻳﻮﻫﺎﻱ ﺳﻠﻒ ﺍچ ﺑﻪ ﻋﺎﺝ». ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﺗﺨﺼﺼﻲ ﺗﺮﻣﻴﻤﻲ، ﺩﺍﻧﺸﻜﺪﻩ ﺩﻧﺪﺍﻧﭙﺰﺷﻜﻲ، ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ، 1384.

ﺩ) ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺳﺒﻚ ﻓﺎﺭﺳﻲ:  

ﻧﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﻭ ﻧﺎﻡ ﻛﺎﻣﻞ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﮔﻴﻮﻣﻪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻧﺎﻡ ﻣﺠﻠﻪ، ﺳﺎﻝ ﻭ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻭ ﻣﺎﻩ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﻭ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ: ﺩﻳﻬﻴﻤﻲ، ﭘﺮﻭﻳﺰ؛ ﻣﺤﺰﻭﻧﻲ، ﭘﺮﻭﻳﻦ؛ ﺗﺮﺍﺑﻲ ﻧﻴﺎ، ﻧﻜﻴﺴﺎ. « ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺎﺭﻛﺮﻫﺎﻱ ﻣﻴﻮﺍﭘﻲ ﺗﻠﻴﺎﻟﻲ ﺩﺭ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻫﻴﺴﺘﻮژﻧﺰﭘﻠﺌﻮﻣﻮﺭﻓﻴﻚ ﺁﺩﻧﻮﻣﺎ ﻭ ﻣﻮﻛﻮﺍﭘﻲ ﺩﺭﻣﻮﺋﻴﺪ ﻛﺎﺭﺳﻴﻨﻮﻣﺎﻱ ﻏﺪﺩ ﺑﺰﺍﻗﻲ» ﻣﺠﻠﻪ ﺩﺍﻧﺸﻜﺪﻩ ﺩﻧﺪﺍﻧﭙﺰﺷﻜﻲ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺷﻬﻴﺪ ﺑﻬﺸﺘﻲ، ﺩﻭﺭﻩ 24 ﺷﻤﺎﺭﻩ 1 ﺑﻬﺎﺭ 85 :1385 ـ 76.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺳﻤﻴﻨﺎﺭﻫﺎ ﻳﺎ ﻛﻨﻔﺮﺍﻧﺲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻛﻨﮕﺮﻩ، ﻛﻠﻤﻪ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻻﺕ، ﻣﺤﻞ ﺍﺟﺮﺍ ﻭ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﻛﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ: ﻧﻬﻤﻴﻦ ﻫﻤﺎﻳﺶ ﺳﺮﺍﺳﺮﻱ ﺍﻧﺠﻤﻦ ﺍﻧﺪﻭﺩﻧﺘﻴﺴﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻱ ﻋﻠﻤﻲ، ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ: ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ، 1385.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺳﻤﻴﻨﺎﺭ ﻳﺎ ﻛﻨﻔﺮﺍﻧﺲ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻓﺮﻧﺲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ، ﻧﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﻭ ﻧﺎﻡ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﮔﻴﻮﻣﻪ ﻛﻠﻤﻪ ﺩﺭ: ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻛﻨﮕﺮﻩ، ﻣﺎﻩ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﻱ ﻛﻨﮕﺮﻩ، ﻣﺤﻞ ﻭ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻛﻨﻨﺪﻩ، ﺳﺎﻝ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ: ﺯﺍﺭﻋﻲ، ﻣﻴﻨﺎ. « ﺣﻮﺍﺩﺙ ﺣﻴﻦ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺭﻳﺸﻪ» ﺩﺭ: ﻧﻬﻤﻴﻦ ﻫﻤﺎﻳﺶ ﺳﺮﺍﺳﺮﻱ ﺍﻧﺠﻤﻦ ﺍﻧﺪﻭﺩﻧﺘﻴﺴﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﺮﺍﻧﻲ (ﺍﻭﻝ ﺗﺎ ﺳﻮﻡ ﺷﻬﺮﻳﻮﺭ) ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻻﺕ، ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ: ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ، 1385.

منابع :

1- University of Southampton Writing references your work http://www.soton.ac.uk/library/ subjects/references/index.html

2- International committee of Medical Journal Editors: Uniform requirements for manuscripts submitted to Biomedicl Journals: Writing and editing for Biomedical publication: available in: HTTP://www.icmje.org/#aboutur.

3- References Styles: Harvard and Vancoaver (25 Aug 2006). Available In: http://www.bma.org.uk/ap.nsf/content/ LIBReferencesstyle.

4- National library of medical Journal editor’s uniform requirements for manuscripts submitted to biomedical Journals: Sample reference. Available in: http://www.nlm.nih.gov/bsd/uniform-requirements.html.

5ـ ﺭﺍﺳﺘﻲ ﺍﺭﺩﻛﺎﻧﻲ، ﻣﻬﺪﻱ؛ ﺍﺩﻳﺒﻲ، ﭘﻴﻤﺎﻥ. ﺷﻴﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﺘﻮﻥ ﻋﻠﻤﻲ. ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ: ﺍﻧﺘﺸﺎﺭﺍﺕ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ، 1374

رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی)

ارﺟﺎع دﻫﯽ:

ﭘﺪﯾﺪ آورﻧﺪه ﻫﺮ اﺛﺮ ﻋﻠﻤﯽ ﻧﻮﺷﺘﺎر ﺧﻮد را ﺑﺮ دو ﺳﺘﻮن اﺳﺘﻮار ﻣﯽ دارد؛ ﯾﺎ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ اﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺎ و ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎي ﺧﻮد ﺳﺨﻦ   ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﯾﺎ از ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ و ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي دﯾﮕﺮان ﺑﻬﺮه ﻣﯽ ﺑﺮد. اﺧﻼق ﻋﻠﻤﯽ ﺣﮑﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﮐﻼم و ﻧﻮﺷﺘﺎر دﯾﮕﺮان ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺧﻮاﻧﻨﺪﮔﺎن ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و ﺳﻬﻮﻟﺖ اﺻﻞ ﻣﻨﺒﻊ را ﺑﺎزﺷﻨﺎﺳﻨﺪ و اﮔﺮ اﺣﺘﯿﺎج ﺑﻮد ﺑﻪ آن ﻣﺮاﺟﻌﻪ و آن را ﺑﺮرﺳﯽ ﯾﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﻨﺪ. ﻗﻮاﻋﺪ ﻣﺴﺘﻨﺪﺳﺎزي ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ رﺷﺘﮥ ﺗﺨﺼﺼﯽ داﻧﺸﮕﺎﻫﯽ، ﺳﻠﯿﻘﻪ ﻧﺎﺷﺮان و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن، و ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﯾﮏ اﺛﺮ ﺧﺎص ﻣﺘﻨﻮع اﺳﺖ. ﺻﺮف ﻧﻈﺮ از ﻧﻈﺎم اﺳﺘﻨﺎد، ﺑﺎﯾﺪ اﻃﻼﻋﺎت ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮاي ﻫﺪاﯾﺖ ﺧﻮاﻧﻨﺪﮔﺎن ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻌﯽ اراﺋﻪ ﺷﻮد ﮐﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺧﻮاه اﯾﻦ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻨﺘﺸﺮﺷﺪه ﯾﺎ ﻧﺸﺪه، و ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﭼﺎﭘﯽ ﯾﺎ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ، اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮاي ﻧﺸﺮﯾﻪ ﻫﺎي ادواري، اﻧﺘﺨﺎب ﺑﯿﻦ ﻧﻈﺎم ﻫﺎي اﺳﺘﻨﺎد از ﺳﻮي ﺧﻮد آن ﺻﻮرت ﻣﯽ ﮔﯿﺮد و اﻓﺮادي ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻧﺸﺮﯾﻪ ﻫﺎي ادواري ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ از دﺳﺘﻮرﻋﻤﻠﻬﺎي ﺧﺎص ﻫﺮ ﻧﺸﺮﯾﻪ ﭘﯿﺮوي ﮐﻨﻨﺪ. روﺷﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺑﺮاي ارﺟﺎع دﻫﯽ وﺟﻮد دارد ﮐﻪ اﯾﻦ روﺷﻬﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺎم ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه  ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﻌﺮوﻓﻨﺪ.

ﻧﻈﺎم اﺳﺘﻨﺎد ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه – ﺗﺎرﯾﺦ:  در ﻧﻈﺎم اﺳﺘﻨﺎد ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه – ﺗﺎرﯾﺦ، ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ در ﻣﺘﻦ، ﻣﻌﻤﻮﻻً در ﭘﺮاﻧﺘﺰ و ﺑﺎ ﻧﺎم ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه، ﺗﺎرﯾﺦ اﻧﺘﺸﺎر اﺛﺮ، و در ﺻﻮرت ﻧﯿﺎز ﺷﻤﺎرة ﺻﻔﺤﻪ اي ﮐﻪ ﺑﻪ آن اﺳﺘﻨﺎد ﺷﺪه اﺳﺖ، اﺷﺎره ﻣﯽ ﺷﻮد. اﻟﺒﺘﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه در ﺑﺎﻓﺖ ﻣﺘﻦ اﺷﺎره ﻣﯽ ﺷﻮد، دﯾﮕﺮ ذﮐﺮ آن در ﭘﺮاﻧﺘﺰ ﺿﺮورﺗﯽ ﻧﺪارد. ﺟﺰﺋﯿﺎت ﮐﺎﻣﻞ اﯾﻦ آﺛﺎر در ﻓﻬﺮﺳﺘﯽ ﺑﺎ ﻋﻨﻮانِ ” ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ ” و در ﭘﺎﯾﺎن اﺛﺮ ﺑﯿﺎن ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. در اﯾﻦ ﻓﻬﺮﺳﺖ، ﺳﺎل اﻧﺘﺸﺎر اﺛﺮ، ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از ﻧﺎم ﭘﺪﯾﺪ آورﻧﺪه ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮد و ﺳﭙﺲ ﻋﻨﻮان اﺛﺮ و وﺿﻌﯿﺖ ﻧﺸﺮ ذﮐﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. اﯾﻦ ﻧﻈﺎم ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﺟﺎﯾﯽ ﮐﺎرﮔﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﯾﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ  ﺑﻪ ﺷﯿﻮة اﺳﺘﻨﺎدي ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه – ﺗﺎرﯾﺦ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻪ آﺛﺎر ﺑﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه، ﻣﺠﻤﻮﻋﮥ دﺳﺘﻨﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ، ﯾﺎ ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻨﺎﺑﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﺷﻮاري ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺷﯿﻮه ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﺧﻮد ﻣﺘﻦ اﺳﺘﻨﺎد ﻣﯽ ﺷﻮد.

ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮرد اﺳﺘﻨﺎد

1- ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪه ﯾﺎ ﻧﺸﺪه؛

2- ﺷﮑﻞ ﭼﺎﭘﯽ ﯾﺎ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ؛

3- ﻧﺸﺮﯾﻪ ﻫﺎي ادواري ﯾﺎ ﻏﯿﺮ ادواري؛

ﻧﻈﺎم اﺳﺘﻨﺎد ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه – ﺗﺎرﯾﺦ

  • در ﻣﺘﻦ اﺛﺮ : در ﭘﺮاﻧﺘﺰ(ﻧﺎمﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه. ﺗﺎرﯾﺦ اﻧﺘﺸﺎر اﺛﺮ. ﺷﻤﺎره ﺻﻔﺤﻪ)
  • در ﭘﺎﯾﺎن اﺛﺮ : ﻧﺎم ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه. ﺳﺎل اﻧﺘﺸﺎر. ﻋﻨﻮان اﺛﺮ. وﺿﻌﯿﺖ ﻧﺸﺮ

ﻧﻈﺎم اﺳﺘﻨﺎد ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه – ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﺮاي آﺛﺎر ﺑﺎ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ﻣﺸﺨﺺ و روﺷﻦ اﺳﺖ، ﺑﺮاي آﺛﺎر ﺑﯽﻧﻮﯾﺴﻨﺪه، ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ دﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﯾﺎ ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻨﺎﺑﻌﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﻈﺎم اﺳﺘﻨﺎد ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ در ﺧﻮد ﻣﺘﻦ اﺷﺎره ﻣﯽﺷﻮد.

در ﻧﻈﺎم ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه – ﺗﺎرﯾﺦ روﺷﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ وﺟﻮ دراد ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎ روش ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ ، APA و MLA اﺳﺖ ﮐﻪ در زﯾﺮ روش ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ ﺗﻮﺿﯿﺢ داده ﻣﯽ ﺷﻮد.

  • ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ “ﺷﯿﻮهﻧﺎﻣﮥ ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ” ﯾﺎ ﺷﯿﻮهﻧﺎﻣﮥ ﻋﻠﻮم اﻧﺴﺎﻧﯽ را داﻧﺸﮕﺎه ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺗﺪوﯾﻦ ﮐﺮده اﺳﺖ. اﯾﻦ ﺷﯿﻮهﻧﺎﻣﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﺣﻮزة ادﺑﯿﺎت، ﺗﺎرﯾﺦ و ﻫﻨﺮ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽرود. اﯾﻦ ﺷﯿﻮة اﺳﺘﻨﺎد را ﻫﻢ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﺮونﻣﺘﻨﯽ و ﻫﻢ ﺑﻪ ﺻﻮرت درونﻣﺘﻨﯽ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ ﮐﺎر ﮔﺮﻓﺖ.

اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﯿﻢ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺷﯿﻮهﻧﺎﻣﮥ ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ، اﺳﺘﻨﺎدﻫﺎ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﺮونﻣﺘﻨﯽ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﻨﯿﻢ، اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮرد اﺳﺘﻨﺎد، در ﯾﺎدداﺷﺖﻫﺎ اراﺋﻪ ﻣﯽﺷﻮد. اﯾﻦ ﯾﺎدداﺷﺖﻫﺎ ﮐﻪ ﯾﺎدداﺷﺖﻫﺎي ارﺟﺎﻋﯽ ﻧﺎﻣﯿﺪه ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ، ﮔﺎه در اﻧﺘﻬﺎي ﻫﺮ ﺻﻔﺤﻪ ﯾﺎ در اﻧﺘﻬﺎي ﻫﺮ ﻓﺼﻞ، و ﮔﺎه در اﻧﺘﻬﺎي اﺛﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ. وﻗﺘﯽ ﯾﺎدداﺷﺖﻫﺎي ارﺟﺎﻋﯽ در ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻫﺮ ﺻﻔﺤﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد، ﺑﻪ آنﻫﺎ ﭘﺎﻧﻮﯾﺲ ﯾﺎ ﭘﺎﻧﻮﺷﺖ، و وﻗﺘﯽ در اﻧﺘﻬﺎي ﻓﺼﻞ ﯾﺎ ﭘﺎﯾﺎن اﺛﺮ ﻣﯽآﯾﻨﺪ، ﺑﻪ آنﻫﺎ ﭘﯽﻧﻮﯾﺲ ﯾﺎ ﭘﯽﻧﻮﺷﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد. ﺑﺎ وﺟﻮد ﯾﺎدداﺷﺖﻫﺎي ارﺟﺎﻋﯽ، اراﺋﮥ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ در ﭘﺎﯾﺎن اﺛﺮ، اﺧﺘﯿﺎري اﺳﺖ؛ ﺑﻪوﯾﮋه اﮔﺮ ﯾﺎدداﺷﺖﻫﺎي ارﺟﺎﻋﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﯽﻧﻮﺷﺖ درج ﺷﻮد. ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ﭘﺎﻧﻮﯾﺲ از ﻟﺤﺎظ ﻧﻮع اﻃﻼﻋﺎت، ﺗﻔﺎوت ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﺪارﻧﺪ. ﺗﻔﺎوت ﻋﻤﺪة آنﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎر و ﺷﯿﻮة ﻧﻘﻄﻪﮔﺬاري ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد. در ﭘﺎﻧﻮﯾﺲ، ﻧﺎم و ﻧﺎمﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﭘﺪﯾﺪآورﻧﺪه ﯾﺎ ﭘﺪﯾﺪآورﻧﺪﮔﺎن، ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻣﯽآﯾﺪ؛ اﻣﺎ در ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ، اﯾﻦ دو ﺟﺰء، ﻣﻘﻠﻮب ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ؛ ﯾﻌﻨﯽ ﻧﺨﺴﺖ ﻧﺎمﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ و ﭘﺲ از آن ﻧﺎم ﭘﺪﯾﺪآورﻧﺪه ﻣﯽآﯾﺪ (ﺣﯿﺎﺗﯽ و ﻋﻠﯿﺠﺎﻧﯽ، 1389، ص. 91). اﯾﻦ روش ﻗﺪﻣﺘﯽ ﯾﮏ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ دارد و ﭘﺎﻧﺰدﻫﻤﯿﻦ وﯾﺮاﯾﺶ آن در ﺳﺎل 2003 ﻣﻮرد ﺑﺎزﺑﯿﻨﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ اﯾﻦ روش ﺑﻪ ﺗﻔﺼﯿﻞ ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻧﻈﺎﻣﻬﺎي اﺳﺘﻨﺎد ﭘﺮداﺧﺘﻪ و ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻗﻮاﻋﺪ ﮐﻠﯽ ﺷﯿﻮه اﺳﺘﻨﺎد ﺑﻪ اﻧﻮاع ﻣﻨﺎﺑﻊ را اراﯾﻪ ﮐﺮده اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺟﺪول(1) و(2) ﺑﺮاي ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻓﺎرﺳﯽ و اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪه اﺳﺖ. در اﯾﻦ روش ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ، ﻣﻘﺎﻟﻪﻫﺎ و دﯾﮕﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ در ﭘﺎﯾﺎن ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﻪ ﺻﻮرت زﯾﺮ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ:  ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه(ﯾﺎ وﯾﺮاﺳﺘﺎر، ﮔﺮدآورﻧﺪه، ﯾﺎ ﻣﺘﺮﺟﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎي ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد)، ﺗﺎرﯾﺦ اﻧﺘﺸﺎر اﺛﺮ، ﻋﻨﻮان(و ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻋﻨﻮان ﻓﺮﻋﯽ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ ﺣﺬف ﻣﯽﺷﻮد). ﺑﺮاي ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ، ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺮ و ﻧﺎﺷﺮ؛ و ﺑﺮاي ﻣﻘﺎﻟﻪﻫﺎ ﻧﺎم ﻧﺸﺮﯾﻪ ﻋﻠﻤﯽ، ﺷﻤﺎره ﺟﻠﺪ ﯾﺎ دوره، ﺷﻤﺎره(ﻫﺎي) ﺻﻔﺤﻪ، و اﻏﻠﺐ ﺷﻤﺎره ﻧﺴﺨﻪ ﻧﯿﺰ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽﺷﻮد. ﺑﺮاي ﻣﻮاد اﻃﻼﻋﺎﺗﯽاي ﺑﻪ ﺟﺰ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﭼﺎﭘﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﺛﺎر اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ ﯾﺎ ﻣﻮاد دﯾﺪاري- ﺷﻨﯿﺪاري، رﺳﺎﻧﻪاي ﮐﻪ اﺛﺮ ﺑﺎ آن اراﺋﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﻧﯿﺰ ذﮐﺮ ﻣﯽﺷﻮد. ﺑﺮاي آﺛﺎر ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ،

اﻃﻼﻋﺎت ﺑﺎزﯾﺎﺑﯽ ﺷﺎﻣﻞ “ﯾﻮ. آر. ال” وﮔﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻻزم ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺎرﯾﺦ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻫﻢ اراﺋﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ.

 

ﺟﺪول(1) ارﺟﺎع دﻫﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻓﺎرﺳﯽ ﺑﻪ روش ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ

(ﻣﻮاردي ﮐﻪ اﺑﺘﺪا ذﮐﺮ ﺷﺪه ارﺟﺎع دﻫﯽ در ﭘﺎﯾﺎن ﭘﮋوﻫﺶ و ﻣﻮاردي ﮐﻪ در ﭘﺮاﻧﺘﺰ آﻣﺪه ارﺟﺎع دﻫﯽ در ﻣﺘﻦ را ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮده اﺳﺖ)

ﺟﺪول(1) اﺳﺘﻨﺎد ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﺪارك ﻓﺎرﺳﯽ در ﻧﻈﺎم ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه – ﺗﺎرﯾﺦ (روش ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ)

نکته : برای بزرگ شدن تصاویر به روی آنها کلیک کنید

11 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 11

12 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 12

13 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 13

14 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 14

15 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 15

16 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 16

17 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 17

 

ﺟﺪول(2) ارﺟﺎع دﻫﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻻﺗﯿﻦ ﺑﻪ روش ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ

(ﻣﻮاردي ﮐﻪ اﺑﺘﺪا ذﮐﺮ ﺷﺪه ارﺟﺎع دﻫﯽ در ﭘﺎﯾﺎن اﺛﺮ و ﻣﻮاردي ﮐﻪ در ﭘﺮاﻧﺘﺰ آﻣﺪه ارﺟﺎع دﻫﯽ در ﻣﺘﻦ را ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮده اﺳﺖ)

ﺟﺪول(2) اﺳﺘﻨﺎد ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﺪارك اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ در ﻧﻈﺎم ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه- ﺗﺎرﯾﺦ (روش ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ)

نکته : برای بزرگ شدن تصاویر به روی آنها کلیک کنید

18 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 18

19 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 19

20 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 20

21 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 21

22 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 22 1

23 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 23

24 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 24

25 رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) رفرنس دهی به روش شیکاگو (فارسی و انگلیسی) 25

روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE

ارﺟﺎع ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ در ﻣﺘﻦ

در اﯾﻦ روش در ﺟﻤﻠﻪ اي ﮐﻪ از ﯾﮏ ﻣﻨﺒﻊ اﺧﺬ ﺷﺪه، در داﺧﻞ ﺑﺮاﮐﺖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎره ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ارﺟﺎع داده ﻣﯽ ﺷﻮد. دﻗﺖ ﻧﻤﺎﺋﯿﺪ اﮔﺮ ارﺟﺎع دﻫﯽ در آﺧﺮ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﯾﺪ در داﺧﻞ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻮده و ﻧﻘﻄﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺟﻤﻠﻪ ﭘﺲ از ارﺟﺎع ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮد (ﺷﮑﻞ 1).

ﺗﻤﺎﻣﯽ ارﺟﺎﻋﺎت ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﻨﺒﻊ در ﮐﻞ ﻣﺘﻦ، ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺷﻤﺎره ﯾﮑﺴﺎن ارﺟﺎع داده ﻣﯽ ﺷﻮد. هنگامی که ﻻزم ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﻨﺒﻊ ارﺟﺎع داده ﺷﻮد، ﺷﻤﺎره آﻧﻬﺎ در داﺧﻞ ﯾﮏ ﺑﺮاﮐﺖ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺎ ﮐﺎﻣﺎ ﺟﺪا ﻣﯽ ﺷﻮد. و اﮔﺮ ﺷﻤﺎره آﻧﻬﺎ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ، از ﯾﮏ ﺧﻂ ﻣﻨﻬﺎ ﺑﯿﻦ ﺷﻤﺎره اول و آﺧﺮي ﻗﺮار داده ﻣﯽ ﺷﻮد.

 

6 روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE 6 1

 

ﺷﮑﻞ 1: ﻗﺎﻟﺐ ﮐﻠﯽ ارﺟﺎع ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ در ﻣﺘﻦ

ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ

در اﻧﺘﻬﺎي ﻣﺘﻦ و در ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ، اﺑﺘﺪا ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻓﺎرﺳﯽ و ﺳﭙﺲ ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﻣﻨﺎﺑﻊ را ﺑﺮاﺳﺎس ﻧﺎم ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ اوﻟﯿﻦ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ﻣﺮﺗﺐ ﻧﻤﻮده و در ﺻﻮرت ﯾﮑﺴﺎن ﺑﻮدن ﻧﺎم ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اول، ﺑﺮاﺳﺎس ﻧﺎم ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن ﺑﻌﺪي و ﺳﺎل ﻣﺮﺗﺐ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﭘﺲ از ﻣﺮﺗﺐ ﺳﺎزي اوﻟﯿﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﺷﻤﺎره 1 و ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﺮاي ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﯾﮏ ﺷﻤﺎره ارﺟﺎع ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﺷﻮد. در ﻣﺘﻦ از آن ﺷﻤﺎره ﺑﺮاي ارﺟﺎع دﻫﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮔﺮدد. ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻣﺸﺨﺼﺎت ﻫﺮ ﻣﻨﺒﻊ ﺑﻄﻮر ﮐﻠﯽ ﺑﺼﻮرت، اﺑﺘﺪا ﺷﻤﺎره ارﺟﺎع، ﻧﺎم ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ﯾﺎ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن، ﻋﻨﻮان ﻣﻨﺒﻊ ﺑﻪ ﺻﻮرت ارﯾﺐ، ﺷﻤﺎره وﯾﺮاﯾﺶ آن، ﻣﺤﻞ اﻧﺘﺸﺎر ﯾﺎ ﻧﺎﺷﺮ و در اﻧﺘﻬﺎ ﺳﺎل اﻧﺘﺸﺎر (ﺷﮑﻞ 2).

 

7 روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE 7 1

 

ﺷﮑﻞ 2: ﻗﺎﻟﺐ ﮐﻠﯽ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﺸﺨﺼﺎت ﯾﮏ ﻣﻨﺒﻊ در ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ

 

ﺑﺮاي اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﯿﺪ از آدرﺳﻬﺎي زﯾﺮ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻔﯿﺪي ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﺪ

www.ieee.org/documents/ieeecitationref.pdf

http://libguides.murdoch.edu.au/content.php?pid=144623&sid=1229946

 

ﭼﻨﺪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎبع

نکته : برای بزرگ شدن تصاویر به روی آن ها کلیک کنید

 

1 روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE 1 2

 

2 روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE 2

3 روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE 3

4 روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE 4

5 روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE روش ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE 5

ﭼﻨﺪ ﻧﮑﺘﻪ اﺿﺎﻓﯽ

  • ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮاﺟﻊ، ﺷﮑﻞ ﻫﺎ، ﺟﺪول ﻫﺎ، ﻓﺮﻣﻮل ﻫﺎ، ﭘﺎﻧﻮﺷﺖ ﻫﺎ، و ﭘﯿﻮﺳﺖ ﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﺘﻦ اﺻﻠﯽ ﺑﺎ ذﮐﺮ ﺷﻤﺎره آﻧﻬﺎ اﺷﺎره ﺷﻮد.
  • اﺻﻄﻼﺣﺎت ﻻﺗﯿﻦ را در ﭘﺎﻧﻮﯾﺲ4 ﻗﺮار دﻫﯿﺪ. ﭘﺎﻧﻮﯾس های اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﭼﭗ ﭼﯿﻦ ﺗﺮاز ﺑﺎﺷﻨﺪ.
  • ﻋﻨﻮان ﺷﮑﻠﻬﺎ در زﯾﺮ آﻧﻬﺎ و ﻋﻨﻮان ﺟﺪاول ﺑﺎﻻي آﻧﻬﺎ ذﮐﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺷﮑﻠﻬﺎ ﺟﺪا و ﺟﺪاول ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺷﻤﺎرهﮔﺬاري ﺷﻮﻧﺪ. در ﮔﺰارﺷﻬﺎﺋﯽ ﮐﻪ داراي ﭼﻨﺪ ﻓﺼﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺷﻤﺎره ﺷﮑﻠﻬﺎ و ﺟﺪوﻟﻬﺎ ﺑﺎ ﭘﯿﺶ ﻋﺪد ﺷﻤﺎره ﻓﺼﻞ، و در ﻫﺮ ﻓﺼﻞ از اﺑﺘﺪا ﺷﻤﺎرهﮔﺬاري ﺷﻮﻧﺪ.
  • ﻋﻨﻮا ن ﻫﺎي اﺻﻠﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎره “1” ﺑﻪ ﺑﻌﺪ و ﻋﻨﻮان ﻫﺎي ﻓﺮﻋﯽِ زﯾﺮ ﻫﺮ ﻋﻨﻮان اﺻﻠﯽ ﺑﺎ ﺷﻤﺎره ﻫﺎي ﻣﺮﮐﺐ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ [ﻣﺎﻧﻨﺪ: 2-1 ،.1-1.، … و 1-1-1.، 2-1-1. …].
  • ﻓﺮﻣﻮل ﻫﺎ ﭼﭗ ﭼﯿﻦ و ﺑﺎ ﺷﻤﺎره ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺷﻤﺎره ﻓﺮﻣﻮل ﻫﺎ ﺑﺎ رﻗﻢ و ﺑﺪون ﻧﮕﺎرش واژه “ﺷﻤﺎره” ﻣﯽ آﯾﻨﺪ [ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﻓﺮﻣﻮل 4].
  • در اﻓﻌﺎل ﺣﺎل و ﮔﺬﺷﺘﻪ اﺳﺘﻤﺮاري ﺑﺎﯾﺪ دﻗﺖ ﺷﻮد ﮐﻪ “ﻣﯽ” از ﺟﺰء ﺑﻌﺪي ﻓﻌﻞ ﺟﺪا ﻧﻤﺎﻧﺪ. ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر از “ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﺼﻞ” اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﺪ. ﺑﺮاي ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﺼﻞ از “ﮐﻠﯿﺪ Ctrl” ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه “ﮐﻠﯿﺪ -” اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ دﻗﺖ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺟﺰء “ﻣﯽ” و ﺟﺰء ﺑﻌﺪي ﻓﻌﻞ را ﺑﺼﻮرت ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ ﻧﻨﻮﯾﺴﯿﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ “ﻣﯽ ﺷﻮد” و “ﻣﯿﺸﻮد” اﺷﺘﺒﺎه، و درﺳﺖ آن “ﻣﯽﺷﻮد” اﺳﺖ.
  • در ﻣﻮرد “ﻫﺎ”ي ﺟﻤﻊ ﻧﯿﺰ دﻗﺖ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ از ﮐﻠﻤﻪ ﺟﻤﻊ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺟﺪا ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﻮد؛ ﻣﮕﺮ در ﮐﻠﻤﺎت ﺗﮏ ﻫﺠﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ “آﻧﻬﺎ”. ﺑﺮاي ﺟﺪاﻧﻮﯾﺴﯽ ﻧﯿﺰ از ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﺼﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﺪ. ﻣﺜﻼٌ “ﭘﺮدازﻧﺪه ﻫﺎ” را ﺑﺼﻮرت “ﭘﺮدازﻧﺪه ﻫﺎ” ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﺪ.
  • درﺳﺘﯽ ﻧﻮﺷﺘﺎر ﺑﺮ ﭘﺎﯾﮥ اﻣﻼي زﺑﺎن ﭘﺎرﺳﯽ ﺿﺮوري اﺳﺖ و ﯾﺎدآوري ﻣﯽ ﺷﻮد داﺷﺘﻦ ﻏﻠﻂﻫﺎي اﻣﻼﺋﯽ و ﺗﺎﯾﭙﯽ زﯾﺎد، ﻣﻮﺟﺐ ﻋﺪم ﺑﺮرﺳﯽ ﮔﺰارش ﻣﯽ ﺷﻮد.

 

ﻋﻼﻣﺖ ﮔﺬاري

دﻗﺖ  ﻧﻤﺎﺋﯿﺪ ﻋﻼﺋﻢ ﺳﺠﺎوي ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﻣﺎ، .، ؛، ! و ؟ ﺑﺪون ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﮐﻠﻤﻪ ﻗﺒﻞ از ﺧﻮد ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، وﻟﯽ ﺑﻌﺪ از آﻧﻬﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﺎﻟﯽ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد.

ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﻣﻦ، ﺗﻮ، او ﻋﻼﻣﺖ ﭘﺮاﻧﺘﺰ، ﮐﺎﻣﺎ، آﮐﻮﻻد، ﮐﺮوﺷﻪ، ﻧﻘﻞ ﻗﻮل و ﻧﻈﺎﯾﺮ آﻧﻬﺎ، ﺑﺪون ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﻋﺒﺎرت داﺧﻞ ﺧﻮد ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ وﻟﯽ ﺑﺎ ﻋﺒﺎرت اﻃﺮاف ﺧﻮد ﯾﮏ ﻓﺎﺻﻠﻪ دارﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ: (اﯾﻦ) و {آن}.

ﺪا ﺳﺎزي اﺟﺰاي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ ﻧﯿﺰ ﻧﻘﺶ زﯾﺎدي در ﻓﻬﻢ آﺳﺎن آن دارد. وﯾﺮﮔﻮل ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ اﺟﺰاي ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ را درﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻣﮑﺚ ﻫﺴﺖ، ازﻫﻢ ﺟﺪا ﮐﻨﺪ؛ ﺣﺎل آن ﮐﻪ ﻧﻘﻄﻪ وﯾﺮﮔﻮل ﺑﺮاي ﺟﺪاﺳﺎزي دوﺟﻤﻠﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ارﺗﺒﺎط ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ دارﻧﺪ، ﺑﮑﺎر ﻣﯽرود. ﻧﻘﻄﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺮاي ﺟﺪا ﮐﺮدن ﺟﻤﻼت ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد. درﮐﺎرﺑﺮد ﻫﻼﻟﯿﻦ (ﭘﺮاﻧﺘﺰ) ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻋﺒﺎرت داﺧﻞ آن ﺑﺮاي ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از اﺟﺰاي ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺤﺴﻮب ﻧﺸﺪه و درﺻﻮرت ﺣﺬف ﺧﻠﻠﯽ ﺑﻪ آن وارد ﻧﻤﯽﺷﻮد. درﻣﻘﺎﺑﻞ، ﮔﯿﻮﻣﻪ ﺑﺮاي ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﮐﺮدن ﺟﺰﯾﯽ از ﺟﻤﻠﻪ ﺑﮑﺎر ﻣﯽرود.

ﭼﻨﺪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ارﺟﺎع دﻫﯽ در ﻣﺘﻦ

 

…end of the line for my research [13].

The theory was first put forward in 1987 [1].”

Scholtz [2] has argued that…….

Several recent studies [3, 4, 15, 16] have suggested that… For example, see [7].

as shown by Brown [4, 5]…..

as mentioned earlier [2, 4–7, 9]……

…. Smith [4] and Brown and Jones [5]….

….as demonstrated in [3]….

….according to [4, 6–9].

….Wood et al. [7]

دﻗﺖ ﺷﻮد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺗﻌﺪاد ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﯾﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ از اﺻﻄﻼحet al  اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد

انواع روش های رفرنس دهی

روش رفرنس دهی انجمن زبان مدرن امریکا MLA

گاهی نقل مستقیم از گوینده به دلیل اعتباری که به کلام ما می بخشد اهمیت دارد بنابراین در این حالت از روش MLA استفاه می کنیم. در این روش صرفا نام خانوادگی نویسنده و بعد از آن یک فاصله و صفحه ذکر می شود و اطلاعات کتاب شناختی آن منبع نیز در انتهای اثرآورده می شود.

دانلود فایل آموزشی رفرنس دهی به روش MLA

روش شیکاگو

شیوه نامه شیکاگو در داشنگاه شیکاگوی امریکا تدوین شده است. این روش بیشتر در پایان نامه ادبیات فارسی، پایان نامه تاریخ و در کل در پایان نامه علوم انسانیمورد استفاده قرار میگیرد. در این روش استناد به دو صورت درون متنی و برون متنی هم کاربرد دارد.در حالت برون متنی از یادداشت های ارجاعی استفاده می شود. به این ترتیب که از اطلاعات مربوط به منابع یادداشت برداری می شود. یادداشت های ارجاعی به دو صورت در اثر استقاده می شوند:
الف- پانویس یا پانوشت: اگر یادداشت های ارجاعی در انتهای هر صفحه ذکر شوند.
ب- پی نویس یا پی نوشت: اگر یادداشت های ارجاعی در انتهای هر فصل یا انتهای اثر ذکر شوند.
در صورت استفتده از یادداشت های ارجاعی، ارائه فهرست منابع دیگر امری اختیاری خواهد بود به خصوص اگر در حالت پی نوشت استفاده شوند.

آموزش کامل رفرنس دهی به روش شیکاگو

روش رفرنس دهی IEEE

در این روش مرجع دهی از شماره دهی به منابع استفاده می شود. مرجع دهی از فصل اول و شماره 1 آغاز شده و صفحات قبلی مرجع نمی گیرند.
شماره مراجع بعد از فاصله داخل کروشه قرار میگیرد. اگر در انتهای جمله بود بدون فاصله بعد از آن نقطه قرار می گیرد و اگر در وسط جمله بود بلافاصله بعد از کروشه باید فاصله گذاشته شود.
نیازی به استفاده از القاب دکتر، آقا یا خانم و … و همچنین نیازی به ذکر نام نویسنده نیست.

آموزش کامل ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ و ارﺟﺎع ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد IEEE

روش رفرنس دهی ونکوور (vancouver)

این روش از رایج ترین روش های رفنس دهی در ژورنال های آکادمیک و به خصوص علوم پزشکی و بهداشت هستند. این روش توسط کمیته بین المللی سردبیران مجلات پزشکی یا همان گروه ونکوور ( نام جدید این گروه  ICMJE) تدوین شده است.
توجه داشته باشید که اگر برای ارائه اثر خود از شما خواسته شد که از روش Uniform استفاده کنید منظور همان روش ونکوور است.
در این روش برای رفرنس دهی از مقاله، نام و نام خانوادگی تمامی نویسندگان به این ترتیب ذکر می شود: نام خانوادگی به شکل کامل، حرف اول نام کوچک و نام میانی به شکل حروف بزرگ و مابقی مطابق رفرنس نویسی انگلیسی ادامه می یابد.
اگر سازمان یا نهاد خاصی نویسنده است به جای نام نویسنده نام سازمان یا نهاد ذکر می شود. برای رفرنس دهی از کتاب هم مطابق مقالات عمل می شود.

آموزش کامل رفرنس دهی به روش ونکوور (فارسی و انگلیسی)

روش رفرنس دهی APA

روش های مختلفی برای استناد به منابع وجود دارد و ژورنال های مختلف در سراسر دنیا هرکدام از سبک های خاصی استفاده می کنند.  روش APA (American Psychological Association)، پرکاربردترین روش در پایان نامه علوم اجتماعی مانند پایان نامه روانشناسی، پایان نامه جامعه شناسی، پایان نامه علوم تربیتی و … و پزشکی است. این روش در سال 1928 توسط انجمن روانشناسان آمریکا تدوین شده است و آخرین ویرایش آن در سال 2009 بوده است. این روش اگر چه بیشتر توسط ژورنال های خارجی استفاده می شود ولی در ایران بسیاری از دانشگاه ها نیز این روش را به دانشجویان و محققین خود پیشنهاد می کنند. در این روش نام خانوادگی نویسنده و سال چاپ اثر و در صورت نیاز شماره صفحه داخل پرانتز قرار گرفته و در متن استفاده می شوند. مابقی جزئیات مربوط به منبع در انتها و در فهرست منابع ذکر می شود.

آموزش کامل رفرنس دهی به روش APA 

انواع روش های رفرنس دهی

الف: رفرنس در داخل متن
•    نام نویسنده
•    سال
•    شماره صفحه
•    عنوان اثر
باید توجه داشت در صورتی که تعداد نویسندگان بیش از 3 نفر بود به ذکر نام نویسنده اول اکتفا کرده و مابقی با عنوان ” و همکاران”  مطرح می شوند.
ب: رفرنس در پایان متن
نام خانوادگی نویسنده، نام کوچک. (سال انتشار) عنوان کتاب یا مقاله،  عنوان جلد. شهر انتشار، ایالت یا کشور: ناشر.

بیان و تبیین مساله پژوهش

بیان و تبیین مساله پژوهش

هر محققی پس از برخورد با مساله ، انتخاب موضوع و تدوین عنوان پژوهش، ضروری است تا به بیان مساله و تبیین آن بپردازد . به عبارت دیگر، محقق باید موضوع تحقیق خود را به یک مساله قابل برررسی و پژوهش ادامه مطلب …

شیوه نامه استناد دهی به روش APA

آموزش ارجاع دادن رفرنس مطابق با قواعد نگارش در نرم افزار Office Word

انواع نظریه و اهداف آن در پایان نامه

انواع نظریه و اهداف آن در پایان نامه

نظریه ای که ابتدا به منظورتبیین مشاهده های قبلی تدوین می شود نظریه استقرایی خوانده می شود . نظریه ای که بر اساس چند مشاهده ی اندک یا بدون مشاهده های قبلی درباره ی پدیده ای شکل می گیرد به ان نظریه قیاسی فرضی گفته می شود. این نظریه ازمجموعه ای از فرضیه ها که براساس استدلال قیاسی شکل گرفته اند تشکیل شده است. به عبارت دیگر نظریه از چندین قیاس منطقی تشکیل شده است که از انها به صورت قیاسی نتایجی استخراج می شود. چنین نظریه ای به شیوه های متعددی تدوین می شود.

بیشتر نظریه ها نه قیاسی هستند نه استقرایی ولی زمانی شکل می گیرند که مشاهده هایی انجام می شود و برای خلاصه کردن انها و هدایت مشاهده های اینده نیاز به نظریه وجود دارد.

 

 

انواع نظریه          

نظریه ای که ابتدا به منظورتبیین مشاهده های قبلی تدوین می شود نظریه استقرایی خوانده می شود . نظریه ای که بر اساس چند مشاهده ی اندک یا بدون مشاهده های قبلی درباره ی پدیده ای شکل می گیرد به ان نظریه قیاسی فرضی گفته می شود. این نظریه ازمجموعه ای از فرضیه ها که براساس استدلال قیاسی شکل گرفته اند تشکیل شده است. به عبارت دیگر نظریه از چندین قیاس منطقی تشکیل شده است که از انها به صورت قیاسی نتایجی استخراج می شود. چنین نظریه ای به شیوه های متعددی تدوین می شود.

بیشتر نظریه ها نه قیاسی هستند نه استقرایی ولی زمانی شکل می گیرند که مشاهده هایی انجام می شود و برای خلاصه کردن انها و هدایت مشاهده های اینده نیاز به نظریه وجود دارد.

 

هدف های نظریه

هدفهای متعددی وجود دارد که ازطریق نظریه به توسعه و گسترش علم خدمت میکنند.در درجه اول نظریه اطلاعات جمع اوری شده را خلاصه و سازماندهی می کند و انها را در یک حوزه یا حیطه مشخصی قرار میدهد.

یک نظریه ئ یادگیری نتایج تحقیقهای مختلفی را یک کاسه کرده و انها را به صورت فرایندهای یادگیری بیان میکند.نظریه یافته های ازمایشی انفرادی انجام شده را روشن میکند و به انها معنی میدهد به علاوه نظریه برای حوادث مشاهده شده تبیین های مناسب فراهم و از طریق تعیین روابط بین متغیرها چگونگی همبستگی بین رویدادها را معین میکند.

نظریه از طریق هدایت تحقیقهای اتی زمینه ای را برای گسترش دانش فراهم میکند . بنابراین رابطه ی بین نظریه و حقیقت رابطه ای دو جانبه است. نظریه را می توان بر اساس واقعیتهای عینی و از طریق ازمایش تدوین کرد .

رابطه ی بین نظریه و واقعیت رابطه ای دو جانبه است. نظریه رامیتوان بر اساس واقعیتهای موجود صورت بندی کرد. اما واقعیتهایی که بر اساس انها نظریه تدوین می شود بایستی مورد ازمایش قرار گیرند و به وسیله ی واقعیتهای دیگر تایید شوند. تا موقعی که نظریه با کمک مدارک جمع اوری شده مشاهده ها و ازمایشهای انجام شده اصلاح نشود هیچ شانسی از نظر پذیرش علمی نخواهد داشت. بنابراین دانشمندان از واقعیتها از یک طرف به عنوان زیربنای نظریه و از طرف دیگر به عنوان وسیله ای برای تایید ان استفاده می کنند.

 

ویژگی های نظریه

نظریه وقتی از نظرعلمی مورد قبول قرار خواهد گرفت که دارای ویژگیهای زیر باشد:

1- نظریه باید توانایی تبیین حقایق و مشاهده های مربوط به یک مسئله را به ساده ترین صورت ممکن داشته باشد. نظریه ای که دارای مفروضه های اندک و به زبان ساده بیان شده باشد قابل قبول تر ازنظریه ای است که غامض و پیچیده باشد. این اصل را در علم امساک گری علم نامیده اند

2- نظریه باید با واقعیتهای مشاهده شده و طبیعت و دانش پیشین سازگار باشد. ما غالبا به دنبال نظریه ای هستیم که کاراترین روش را برای تبیین واقعیتها فراهم سازد.

3- نظریه باید ابزار لازم را برای ازمودن خود فراهم سازد. به این معنی که در صورت تایید ان بتوان فرضیه های قیاسی دیگری از انها استنتاج کرد و پیامدهای اتی را نیز پیش بینی کند. سپس دانشمندان فرضیه های تدوین شده را مورد ازمون قرار دهند تا مطمئن شوند که اطلاعات جمع اوری شده نظریه ی تدوین شده را تبیین می کند یا خیر. باید توجه داشت که بحث در مورد درستی یا نادرستی یک نظریه صحیح نیست. سودمندی یک نظریه بستگی به کارایی ان درپیش بینی واقعیتهای قابل مشاهده دارد

4- نظریه باید انگیزه ی پژوهشی بیشتری در جامعه به وجود اورد و زمینه را برای پژوهشهای جدید فراهم سازد.

نظریه درعلوم فیزیکی بیشترازعلوم اجتماعی به هدفهای اصلی و اساسی خود دست یافته است. علوم فیزیکی سابقه ی طولانی ترازعلوم اجتماعی دارد. علوم تربیتی به طوراخص ازکمبود نظریه صدمه های فراوانی دیده است. تاکید عمده دراین علوم بر تجربه گرایی بوده است.

درعلوم تربیتی باید به منظورکسب دیدگاه های بیشتر به پروراندن و صورت بندی نظریه توجه بیشتری شود. گرچه بین علوم فیزیکی و اجتماعی از نظر تعداد نظریه تفاوت های زیادی وجود دارد ولی باید توجه داشت که اهمیت و نقش نظریه در کلیه ی علوم یکسان است و به کمک نظریه می توان توده ای ازاطلاعات را خلاصه کرد.

به طورکلی می توان گفت نظریه ها عبارتند ازتلاش انسان برای فهم و درک جهانی که دران زندگی می کنند.

 

منبع: کتاب روش تحقیق دلاور

 

انواع متغیر های تحقیق

انواع متغیر های تحقیق در پایانامه های ارشد و دکتری و مقالات مدیریت

متغیر یک مفهوم است که بیش ازدویاچندارزش یا عدد به ان اختصاص داده می شود. ویژگیهایی را که پژوهشگرمشاهده یا اندازه گیری می کند، متغیرنامیده می شود. به عبارت دیگر،متغیربه ویژگیهایی اطلاق می شود که می توان دویا چند ارزش یا عدد برای ان جایگزین کرد.

عدد یا ارزشی که به یک متغیرنسبت داده می شود نشان دهنده ی تغییر از فردی به فرد دیگر یا از حالتی به حالت دیگر است.

گاهی اوقات،ویژگیهایی که دریک پژوهش اندازه گیری می شود ممکن است درپژوهش دیگرثابت نگهداشته شود. متغیردرمقابل ثابت قراردارد.

ثابت به ویژگیهایی اطلاق می شود که دارای ارزش مساوی ویکسان است ومیزان ان درهمه ی افراد،اشیا یا حوادث به یک اندازه است.

ادامه مطلب …

آموزش تحلیل واریانس یک راهه (ANOVA)

تفاوت های معنی دار بین میانگین های دو گروه:آزمونt

 

موارد بسیاری وجود دارد که ما علاقمند هستیم بدانیم در یک متغیر خاص چه تفاوتی بین گروههای مورد مطالعه،وجود دارد. برای مثال، آیا ترجیح کارکنان زن و مرد برای مشخص کردن زمان قابل انعطاف در محل کار یکسان است یا تفاوت دارد؟

آیا عملکرد کسانی که درجه فوق لیسانس در رشته بازرگانی دارند در محیط سازمانی بهتر از افرادی است که فقط دارای درجه لیسانس در این رشته هستند؟ آیا الگوی سرمایه گذاری از محل پس انداز در میان ساکنان شهری و حومه نشین تفاوت دارد؟ برای پیدا کردن پاسخ این سوالات از یک ازمون t برای سنجش تفاوت معنا دار در میانگین دو گروه در زمینه متغیر مورد نظر استفاده می شود. یعنی، متغیر اسمی را که به دو زیر گروه تقسیم می شود(برای مثال،سیگاری و غیر سیگاری،کارکنان قسمت بازاریابی و کارکنان قسمت حسابداری،کارکنان جوان و مسن) مورد آزمون قرار می دهیم تا ببینیم آیا تفاوت میانگین معنی دار بین متغیرهای وابسته وجود دارد یا نه،که آن هم بر پایه فاصله ای یا نسبتی(مانند میزان رفاه،پرداختها و سطح درک)اندازه گیری می شود.

ادامه مطلب …